ಆಸ್ತಿ ಅಲ್ಲ… ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿ!
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ, ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಸೇವೆ, ಗುರುಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮಹತ್ವ ಸಾರಿದ ಪೂಜ್ಯ ಡಾ. ಬಸವಲಿಂಗ ಅವಧೂತರ ‘ಗುರುವಾಣಿ’
ಕನ್ನಡ ಸಾಮ್ರಾಟ್ ನ್ಯೂಸ್ | ವಿಶೇಷ ಲೇಖನ
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸ ಎಂದರೆ ಭಾರತೀಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಮಳೆಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕರುಣೆಯನ್ನು, ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗಂಟೆಯ ನಾದದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕತೆಯನ್ನು ಕಾಣುವ ಕಾಲವೇ ಶ್ರಾವಣ.
ಆದರೆ ಶ್ರಾವಣದ ನಿಜವಾದ ಮಹಿಮೆ ಕೇವಲ ಪೂಜೆ, ವ್ರತ, ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು, ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವುದು, ಭಕ್ತಿ, ಧರ್ಮ, ಪ್ರೀತಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಶ್ರಾವಣದ ನಿಜವಾದ ಸಂದೇಶ ಎಂದು ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀ ಡಾ. ಬಸವಲಿಂಗ ಅವಧೂತರು ತಮ್ಮ ‘ಗುರುವಾಣಿ’ಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಜೀವನದ ಯಶಸ್ಸು ಹಣದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಮಾನವೀಯತೆಯಲ್ಲಿದೆ
ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾದದ್ದು. ಈ ಬದುಕನ್ನು ಕೇವಲ ಹಣ ಸಂಪಾದನೆ, ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಸುಖ-ಭೋಗಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿದರೆ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ, ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ನೆರವಾದ, ಎಷ್ಟು ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಎಂಬುದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸಿನ ಮಾನದಂಡ.
ಹಣ, ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಭದ್ರತೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದರೂ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಸಂಪತ್ತು ಗಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
ಮನುಷ್ಯ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆಯುವಾಗ ಬಂಗಾರ, ಭೂಮಿ, ಬಂಗಲೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕರ್ಮ, ಧರ್ಮ, ಹಂಚಿದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನೀಡಿದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾತ್ರ ಅವನ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸ್ತಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡಿ:
ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ‘ನನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಸ್ತಿ ಕೊಡಬೇಕು?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ‘ನನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕು?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಆಸ್ತಿ ಮಗುವಿಗೆ ಸೌಕರ್ಯ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಜೀವನದ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ದಿಕ್ಸೂಚಿ.
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರ ಬಂದಾಗ ವಿನಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿ:
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ದೇವರ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ, ಹಿರಿಯರ ಗೌರವ, ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸೇವೆ, ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಗುಣ, ಹಸಿದವರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರೂ, ತಮ್ಮನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಕೈಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಬಾರದು ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಪೋಷಕರ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸೇವೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆ
ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ದೇವಸ್ಥಾನ ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು. ಮೊದಲ ಗುರು ತಾಯಿ. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಆಧಾರ ತಂದೆ.
ನಾವು ಬಿದ್ದಾಗ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದವರು, ಹಸಿವಾದಾಗ ತಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನೂ ಮರೆತು ನಮಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿದವರು, ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡವರು ತಂದೆ-ತಾಯಿ.
ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವರು ವಯಸ್ಸಾದಾಗ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಗೆ ಏನು ಬೆಲೆ?
ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಹೊರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದವೇ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು.
ದೇವರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ಮುನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ದೇವರಿಗೆ ಹೂವು ಅರ್ಪಿಸುವ ಮೊದಲು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ಇರಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದವರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪೂಜೆ.
ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗುರು:
ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಜೀವನದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಬದುಕಿನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಸದ್ಗುರುವಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಹೊರಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗುರು.
ಗುರು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕರಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಯಾರು, ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಸದ್ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯ ಸಿಕ್ಕ ಜೀವನ ಧನ್ಯ. ಗುರುವಿನ ಮಾತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಬದುಕು ಪಾವನ.
ಓಡುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯೇ ನೆಮ್ಮದಿ
ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ.
ಹಣ, ಹೆಸರು, ಭವಿಷ್ಯದ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ನಡುವೆ ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ರಾತ್ರಿಯವರೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯ, ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ ನಂತರವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಓಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗದೆ ಕಂಗಾಲಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ದೇವರ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಒಂದು ಸರಳ ಮಾರ್ಗ. ಪ್ರತಿದಿನ ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
‘ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯೂ ಹೌದು’ ಎಂದು ದೇವರ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗಿದಾಗ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಸತ್ಸಂಗ, ಸದ್ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ವಚನಗಳನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಅದು ಸಂಸ್ಕಾರವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದಾಗ ಅದು ಧರ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮವೇ ಜೀವನವಾದಾಗ ಬದುಕಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಭೇದಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆ ದೊಡ್ಡದು
ಧರ್ಮದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ಜಾತಿ, ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳ ಭೇದಭಾವಕ್ಕೆ ಜಾಗ ಇರಬಾರದು.
ಮನುಷ್ಯ ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಯುವಾಗಲೂ ಜಾತಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಬದುಕಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ-ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಘರ್ಷ ಏಕೆ?
ರಕ್ತ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಒಂದೇ. ಕಣ್ಣೀರು ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಒಂದೇ. ಹಸಿವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ. ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ:
ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಜಾತಿಯಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು; ಅವನ ಗುಣದಿಂದ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಗೌರವಿಸಬಾರದು; ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಒಬ್ಬರ ನೋವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾನವೀಯತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿದಾಗ ದೇವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಭಯವಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿ:
ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಭಯವಲ್ಲ; ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆ.
ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಯದೆ, ಸುಖದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ‘ದೇವರೇ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ‘ಧನ್ಯವಾದಗಳು ದೇವರೇ’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಸು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡೋಣ
ಈ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸೋಣ. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ದೀಪವಾಗಿರಬಾರದು.
ಭಕ್ತಿ, ಧರ್ಮ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಗುರುಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉರಿಯುವ ದೀಪವಾಗಬೇಕು:
ಆ ದೀಪವನ್ನು ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸುವ ವಿವೇಕ ನೀಡಬೇಕು. ಹಣ ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೃದಯ ನೀಡಬೇಕು. ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕು.
ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕಾರವಿರುವ ಮಗು ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನೆ ನಿಜವಾದ ದೇವಸ್ಥಾನ.
ಸಂಸ್ಕಾರದ ದೀಪದಿಂದ ಸಮಾಜ ಬೆಳಗಲಿ
ಶ್ರಾವಣದ ಮಳೆಹನಿಗಳು ಮನೆಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ತೊಳೆಯಲಿ. ಅಹಂಕಾರ, ಕೋಪ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥ ಕರಗಿಹೋಗಲಿ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮೂಡಲಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ನೆಲೆಸಲಿ.
ಒಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ಸಂಸ್ಕಾರದ ದೀಪ ಒಂದು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಧರ್ಮದ ದೀಪ ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ದೀಪ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಬಲ್ಲದು.
ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಕೊಡಿ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೊಡಿ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಿ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ವಿವೇಕ ಕೊಡಿ. ಸೌಕರ್ಯ ಕೊಡಿ, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಉತ್ತಮ ನಡೆ-ನುಡಿ ಕಲಿಸಿ.
ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಹೋಗಬಹುದು; ಸಂಸ್ಕಾರ ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.
ಹಣ ಮನೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ; ಸಂಸ್ಕಾರ ವಂಶದ ಹೆಸರನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ; ಗುರು ತೋರಿದ ದಾರಿ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಪವಿತ್ರ ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಬೆಳಗಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆ ದೊರೆಯಲಿ.
ಶ್ರಾವಣದ ಪವಿತ್ರ ಮಳೆಹನಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಕಾಯಕ ಮತ್ತು ಬದುಕನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಿ.
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೇ ದೇವಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ.
ನಮ್ಮ ಮಾತೇ ಮಂತ್ರವಾಗಲಿ.
ನಮ್ಮ ಕೈಗಳು ಸೇವೆಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಲಿ.
ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಲಿ.
ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆ, ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ಸದಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯಲಿ.
— ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀ ಡಾ. ಬಸವಲಿಂಗ ಅವಧೂತರು
ಮಲ್ಲಯ್ಯ ಗಿರಿ ದೇಗಲಮಡಿ ಮತ್ತು ಬಸವಕಲ್ಯಾಣ
ಕನ್ನಡ ಸಾಮ್ರಾಟ್ ನ್ಯೂಸ್ — ವಿಶೇಷ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೇಖನ
